Ruzie op de bank bij ex-medewerkers.

Readability

Ruzie op de bank bij ex-medewerkers.

Ruzie op de bank bij ex-medewerkersMor­gen.

De kran­ten staan sinds enige tijd vol met artike­len over reor­gan­isaties en ontsla­gron­des. Voor­beelden: in het recente verleden Organon en deze week over de winst en de vol­gende ontsla­gronde bij ABN Amro.

Wat me bij al die artike­len opvalt is dat je eigen­lijk altijd ver­halen leest over wat de lei­d­ing zegt en doet (we noe­men dat in de geschiede­nis, “de his­to­rie van de konin­gen en de farao’s”), maar bijna nooit iets over wat reor­gan­isaties met het gros van de mensen doet die bij die bedri­jven werken en hoe het de betrokke­nen daarna ver­gaat: de sociale en economis­che geschiede­nis. Als je je daar wel in verdiept, is dat soms wel even schrikken.

Ik kwam deze week hard in aan­rak­ing met de dagelijkse gevol­gen voor een aan­tal ex-collega’s die in de diverse reor­gan­isaties sinds 2003 de organ­isatie hebben (moeten) ver­laten. Ik had afge­spro­ken met een ex-​collega die inmid­dels al weer enige tijd weg is.

Hij vertelde me dat hij nog met zo’n 20 ex-collega’s con­tact heeft en dat het daar over het alge­meen ondanks de gouden hand­druk niet goed mee gaat. Wat dat betekent? De betrokke­nen hebben vaak last van depressies, verve­len zich mateloos en hebben vee­lal ruzie met hun part­ner “op de bank”. Ze hebben hun leven lang gew­erkt, vee­lal 5 dagen per week of nog veel meer en waren totaal niet voor­bereid op deze ontwik­kelin­gen. En soms ook nog eens totaal vervreemd van part­ner en kinderen.

Nu weet ik weet niet in hoev­erre deze ervarin­gen rep­re­sen­tatief zijn. En het is zeker zo dat employ­a­bil­ity de ver­ant­wo­ordelijkheid is van de indi­vidu­ele medew­erker. Maar zeker ook van de organ­isatie in de vorm van het selecteren en wer­ven van goede lei­d­inggeven­den, het faciliteren van per­ma­nente edu­catie, het bevorderen van job-​rotation en het bv toes­taan dat mensen in het kader van sociale inno­vatie 12 dagen per week min­der gaan werken als dat kan (zoals ik heb kun­nen doen sinds 1997).

Dat is op korte en lange ter­mijn in het voordeel van alle par­ti­jen en voorkomt “ruzie op de bank”. Zowel tij­dens het werken als na het werken na bv pen­sioner­ing en/​of ontslag.

Tony de Bree
Volg me op Twit­ter: @dagboekbankier, Face­book of LinkedIn. voor exclusieve infor­matie, aan­biedin­gen en video’s voor mensen die me op social media volgen.

Ruzie op de bank bij ex-medewerkersMorgen.

De kranten staan sinds enige tijd vol met artikelen over reorganisaties en ontslagrondes. Voorbeelden: in het recente verleden Organon en deze week over de winst en de volgende ontslagronde bij ABN Amro.

Wat me bij al die artikelen opvalt is dat je eigenlijk altijd verhalen leest over wat de leiding zegt en doet (we noemen dat in de geschiedenis, "de historie van de koningen en de farao's"), maar bijna nooit iets over wat reorganisaties met het gros van de mensen doet die bij die bedrijven werken en hoe het de betrokkenen daarna vergaat: de sociale en economische geschiedenis. Als je je daar wel in verdiept, is dat soms wel even schrikken.

Ik kwam deze week hard in aanraking met de dagelijkse gevolgen voor een aantal ex-collega's die in de diverse reorganisaties sinds 2003 de organisatie hebben (moeten) verlaten. Ik had afgesproken met een ex-collega die inmiddels al weer enige tijd weg is.

Hij vertelde me dat hij nog met zo'n 20 ex-collega's contact heeft en dat het daar over het algemeen ondanks de gouden handdruk niet goed mee gaat. Wat dat betekent? De betrokkenen hebben vaak last van depressies, vervelen zich mateloos en hebben veelal ruzie met hun partner "op de bank". Ze hebben hun leven lang gewerkt, veelal 5 dagen per week of nog veel meer en waren totaal niet voorbereid op deze ontwikkelingen. En soms ook nog eens totaal vervreemd van partner en kinderen.

Nu weet ik weet niet in hoeverre deze ervaringen representatief zijn. En het is zeker zo dat employability de verantwoordelijkheid is van de individuele medewerker. Maar zeker ook van de organisatie in de vorm van het selecteren en werven van goede leidinggevenden, het faciliteren van permanente educatie, het bevorderen van job-rotation en het bv toestaan dat mensen in het kader van sociale innovatie 1-2 dagen per week minder gaan werken als dat kan (zoals ik heb kunnen doen sinds 1997).

Dat is op korte en lange termijn in het voordeel van alle partijen en voorkomt "ruzie op de bank". Zowel tijdens het werken als na het werken na bv pensionering en/of ontslag.

Tony de Bree
Volg me op Twitter: @dagboekbankier, Facebook of LinkedIn. voor exclusieve informatie, aanbiedingen en video's voor mensen die me op social media volgen.

Bericht nog niet beoordeeld en aangevuld.
Dit bericht is geplaatst in Dagboek bankier, Storytelling met de tags , , , , , , , , . Bookmark de permalink.