Het symposium Commissie De Wit I – Vijf jaar later

Readability

Het symposium Commissie De Wit I – Vijf jaar later

dewit2Van­daag wordt in Den Haag het sym­po­sium ‘Com­missie de Wit I — Vijf jaar later’ gehouden. Hieron­der geef ik bij afwezigheid van de echte ‘belan­grijk­ste betrokke­nen’ zoals klanten en andere gewone burg­ers antwo­ord op de gestelde vragen.

Intro­duc­tie.

In de uitn­odig­ing voor het Sym­po­sium is de vol­gen intro­duc­tie te lezen:

‘In mei 2010 pre­sen­teerde de Tijdelijke com­missie onder­zoek finan­cieel stelsel van de Tweede Kamer, ook wel com­missie De Wit I genoemd, haar bevin­din­gen over de oorza­ken van de finan­ciële cri­sis en de prob­le­men in het finan­cieel stelsel. Tij­dens het sym­po­sium wordt met de belan­grijk­ste betrokke­nen van toen en nu gekeken naar wat de Com­missie De Wit heeft opgeleverd. Wat is er terecht gekomen van de gewen­ste cul­tu­urveran­der­ing bij de banken? Zijn de buffers inmid­dels hoog genoeg en de bonussen vol­doende aangepakt? Is het stelsel zo aangepast dat de belast­ing­be­taler in de toekomst geen banken meer hoeft te red­den? En hoe nu verder met de gena­tion­aliseerde banken ABN Amro en SNS?’.

De ker­stkalkoe­nen.

Wat opvalt bij dit sym­po­sium zijn de gen­odig­den. Jan de Wit zelf, min­is­ter Jeroen Dijs­sel­bloem, Jans Schinkelshoek (vicevoorzit­ter com­missie De Wit I) Nout Wellink, Sweder van Wijn­ber­gen, Rens van Tilburg en Han de Jong van ABN Amro. Opval­lende afwezi­gen: klanten of hun verte­gen­wo­ordi­gers, ex-​bankiers en andere mensen met aan­toon­bare ken­nis en ervar­ing in de finan­ciele sec­tor. Opval­lend is dat het over het alge­meen ker­stkalkoe­nen zijn (mensen die belang hebben bij het zeggen dat het alle­maal anders is gewor­den en BN-​ers met duidelijk eigen menin­gen over wat er moet gebeuren zoals b.v. het zin­loos ophogen van buffers). Weinig ruimte voor afwijk­ende menin­gen dus.

Mijn antwo­or­den op de 5 gestelde vra­gen.

Hier zijn mijn antwo­or­den op de 5 gestelde vra­gen. Wat mij betreft trouwens niet de echte belan­grijke vra­gen maar de belan­grijke vra­gen vol­gens veel pseu­do­ex­perts en BN-​ers.

- Wat is er terecht gekomen van de gewen­ste cul­tu­urveran­der­ing bij de banken?

Om een goede veran­der­aan­pak te kun­nen inzetten, moet je eerst con­creet aangeven wat het prob­leem is, het gewen­ste ein­dresul­taat en hoe je dit aan gaat pakken. Kor­tom: wat is er mis met de cul­tuur bij welke bank. DE cul­tuur bij ‘banken’ bestaat niet. Zoals echte experts weten is het externe gedrag van man­agers en bestu­ur­ders van banken een betrouw­bare reflec­tie van de interne bedri­jf­s­cul­tuur. je kunt de cul­tuur van organ­isaties bij ver­schil­lende banken goed veran­deren als je zou willen (zie hier). Con­clusie: bij een aan­tal groot­banken niet of nauwelijks dus zoals ik zelf als klant net als velen met me dagelijks ervaar (zie hier).

- Zijn de buffers inmid­dels hoog genoeg en de bonussen vol­doende aangepakt?

HET stok­paardje van veel BN-​profs bij o.a. Sus­tain­able Finance Lab. Als je je gezonde ver­stand gebruikt, weet je dat iedere buffer onder de 100% zin­loos is bij een bankrun of een echt prob­leem zoals nu in Grieken­land te zien is. Er is geen enkel weten­schap­pelijk bewijs dat het ver­hogen van buffers een effec­tief mid­del is maar omdat veel profs het zeggen is het zo. En wat is dus ‘hoog genoeg’?

- Is het stelsel zo aangepast dat de belast­ing­be­taler in de toekomst geen banken meer hoeft te redden?

Het antwo­ord hierop is twee keer ‘née’. ‘HET stelsel’ bestaat niet. En boven­dien ont­breekt iedere defin­i­tie van wat dat stelsel eigen­lijk is. Uitein­delijk betalen burg­ers altijd het uit­ge­keerde geld. Direct of inder­daad. Waar komt het geld van de ECB van­daan? En van het nood­fonds? Juist. Van de lid­staten. En wiens geld is dat? Juist: van de belast­ing­be­talers. Kor­tom, een van de groot­ste rook­gordi­j­nen die er sinds de Wit I door de Over­heid en deoor de BN-​profs wordt opgetrokken.

- En hoe nu verder met de gena­tion­aliseerde banken ABN Amro en SNS?’.

Dit is een belan­grijke vraag, alleen in de prak­tijk is gebleken dat hier nog steeds geen open­lijk, inhoudelijk debat over mogelijk is. Mede onder invloed van de onge­fun­deerde per­soon­lijke menin­gen van mensen en het belang van de banken zelf. Natu­urlijk wil de lei­d­ing van ABN Amro zo snel mogelijk naar de beurs en het lijkt me sterk dat Han (hoi Han!) iets anders zal zeggen. Als men naar de beurs gaat (het liefst zon­der bescher­mingscon­struc­tie, zie hier) is het hele­maal weer ‘business-​as-​usual’. Dit is een typ­isch voor­beeld van ‘selec­tieve democ­ra­tie’. Bij echte belan­grijke gebeurtenis­sen wor­den burg­ers niet geho­ord, wordt er niet aan objec­tieve voor­licht­ing gedaan en draait de ‘het is goed voor het land’-campagne op volle toeren.

Con­clusies.

Ik ga er van­mid­dag met veel plezier heen, maar meer om nu eens in het echt te zien hoe men er in slaagt om de rook­gordi­j­nen bli­jvend op te trekken. Door de keuze van de mensen die de vra­gen gaan beant­wo­or­den weet je van tevoren al wat de con­clusie zal zijn: ‘we zijn er nog niet, maar er is al veel gebeurd.…(mede dankzij ons natu­urlijk)’. Wed­den? Ik zou tot slot als auteur van ‘Dag­boek van een bankier’ over mijn 26 jaar bij ABN Amro (zie hier) vol­gens som­mi­gen eigen­lijk tevre­den moeten zijn met deze con­clusie. Ik schreef immers ‘Als je niets veran­dert, veran­dert er niets’ en dat betekent dat het boek nog steeds heel actueel is. Maar dat ben ik niet. Ik had liever gehad dat het boek achter­haald was en dat mijn con­clusies te somber zouden zijn geweest. Voor­lopig is dat jam­mer genoeg niet zo.

Tijd voor een echte ‘kan­tel­ing’ van de NL-​financiele sec­tor dus.

Nog een pret­tige dag.
Tony de Bree

p.s.
Volg me op Twit­ter hier of op LinkedIn hier.

dewit2Vandaag wordt in Den Haag het symposium 'Commissie de Wit I - Vijf jaar later' gehouden. Hieronder geef ik bij afwezigheid van de echte 'belangrijkste betrokkenen' zoals klanten en andere gewone burgers antwoord op de gestelde vragen.

Introductie.

In de uitnodiging voor het Symposium is de volgen introductie te lezen:

'In mei 2010 presenteerde de Tijdelijke commissie onderzoek financieel stelsel van de Tweede Kamer, ook wel commissie De Wit I genoemd, haar bevindingen over de oorzaken van de financiële crisis en de problemen in het financieel stelsel. Tijdens het symposium wordt met de belangrijkste betrokkenen van toen en nu gekeken naar wat de Commissie De Wit heeft opgeleverd. Wat is er terecht gekomen van de gewenste cultuurverandering bij de banken? Zijn de buffers inmiddels hoog genoeg en de bonussen voldoende aangepakt? Is het stelsel zo aangepast dat de belastingbetaler in de toekomst geen banken meer hoeft te redden? En hoe nu verder met de genationaliseerde banken ABN Amro en SNS?'.

De kerstkalkoenen. 

Wat opvalt bij dit symposium zijn de genodigden. Jan de Wit zelf, minister Jeroen Dijsselbloem, Jans Schinkelshoek (vicevoorzitter commissie De Wit I) Nout Wellink, Sweder van Wijnbergen, Rens van Tilburg en Han de Jong van ABN Amro. Opvallende afwezigen: klanten of hun vertegenwoordigers, ex-bankiers en andere mensen met aantoonbare kennis en ervaring in de financiele sector. Opvallend is dat het over het algemeen kerstkalkoenen zijn (mensen die belang hebben bij het zeggen dat het allemaal anders is geworden en BN-ers met duidelijk eigen meningen over wat er moet gebeuren zoals b.v. het zinloos ophogen van buffers). Weinig ruimte voor afwijkende meningen dus.

Mijn antwoorden op de 5 gestelde vragen.

Hier zijn mijn antwoorden op de 5 gestelde vragen. Wat mij betreft trouwens niet de echte belangrijke vragen maar de belangrijke vragen volgens veel pseudoexperts en BN-ers.

- Wat is er terecht gekomen van de gewenste cultuurverandering bij de banken?

Om een goede veranderaanpak te kunnen inzetten, moet je eerst concreet aangeven wat het probleem is, het gewenste eindresultaat en hoe je dit aan gaat pakken. Kortom: wat is er mis met de cultuur bij welke bank. DE cultuur bij 'banken' bestaat niet. Zoals echte experts weten is het externe gedrag van managers en bestuurders van banken een betrouwbare reflectie van de interne bedrijfscultuur. je kunt de cultuur van organisaties bij verschillende banken goed veranderen als je zou willen (zie hier). Conclusie: bij een aantal grootbanken niet of nauwelijks dus zoals ik zelf als klant net als velen met me dagelijks ervaar (zie hier).

- Zijn de buffers inmiddels hoog genoeg en de bonussen voldoende aangepakt?

HET stokpaardje van veel BN-profs bij o.a. Sustainable Finance Lab. Als je je gezonde verstand gebruikt, weet je dat iedere buffer onder de 100% zinloos is bij een bankrun of een echt probleem zoals nu in Griekenland te zien is. Er is geen enkel wetenschappelijk bewijs dat het verhogen van buffers een effectief middel is maar omdat veel profs het zeggen is het zo. En wat is dus 'hoog genoeg'?

- Is het stelsel zo aangepast dat de belastingbetaler in de toekomst geen banken meer hoeft te redden?

Het antwoord hierop is twee keer 'nee'. 'HET stelsel' bestaat niet. En bovendien ontbreekt iedere definitie van wat dat stelsel eigenlijk is. Uiteindelijk betalen burgers altijd het uitgekeerde geld. Direct of inderdaad. Waar komt het geld van de ECB vandaan? En van het noodfonds? Juist. Van de lidstaten. En wiens geld is dat? Juist: van de belastingbetalers. Kortom, een van de grootste rookgordijnen die er sinds de Wit I door de Overheid en deoor de BN-profs wordt opgetrokken.

- En hoe nu verder met de genationaliseerde banken ABN Amro en SNS?'.

Dit is een belangrijke vraag, alleen in de praktijk is gebleken dat hier nog steeds geen openlijk, inhoudelijk debat over mogelijk is. Mede onder invloed van de ongefundeerde persoonlijke meningen van mensen en het belang van de banken zelf. Natuurlijk wil de leiding van ABN Amro zo snel mogelijk naar de beurs en het lijkt me sterk dat Han (hoi Han!) iets anders zal zeggen. Als men naar de beurs gaat (het liefst zonder beschermingsconstructie, zie hier) is het helemaal weer 'business-as-usual'. Dit is een typisch voorbeeld van 'selectieve democratie'.  Bij echte belangrijke gebeurtenissen worden burgers niet gehoord, wordt er niet aan objectieve voorlichting gedaan en draait de 'het is goed voor het land'-campagne op volle toeren.

Conclusies.

Ik ga er vanmiddag met veel plezier heen, maar meer om nu eens in het echt te zien hoe men er in slaagt om de rookgordijnen blijvend op te trekken. Door de keuze van de mensen die de vragen gaan beantwoorden weet je van tevoren al wat de conclusie zal zijn: 'we zijn er nog niet, maar er is al veel gebeurd....(mede dankzij ons natuurlijk)'. Wedden? Ik zou tot slot als auteur van 'Dagboek van een bankier' over mijn 26 jaar bij ABN Amro (zie hier) volgens sommigen eigenlijk tevreden moeten zijn met deze conclusie. Ik schreef immers 'Als je niets verandert, verandert er niets' en dat betekent dat het boek nog steeds heel actueel is. Maar dat ben ik niet. Ik had liever gehad dat het boek achterhaald was en dat mijn conclusies te somber zouden zijn geweest. Voorlopig is dat jammer genoeg niet zo.

Tijd voor een echte 'kanteling' van de NL-financiele sector dus.

Nog een prettige dag.
Tony de Bree

p.s.
Volg me op Twitter hier of op LinkedIn hier.

Bericht nog niet beoordeeld en aangevuld.
Dit bericht is geplaatst in Beursgang ABN Amro, Cultuurverandering bij banken, De toekomst van banken, Transformatiemanagement, Verandermanagement met de tags , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.