Wellink heeft gefaald

Readability

Wellink heeft gefaald

cropped-twintowers.jpgMor­gen,

van­mor­gen even in 5 minuten een WordPress-​probleem opgelost. Het was eigen­lijk niet zo moeil­ijk. Als je in Word­press je html in de gewone edi­tor zet, zet “hij” er aller­lei teken­t­jes voor en achter. Bij Vol­mac leerde ik al in 1985 dat een com­puter in principe dom is. Als je a doet, doet de com­puter b. In principe altijd. Dus…. Wat je moet doen is vergelijken. Je kijkt naar een artikel dat goed is in html en naar een­tje met kuren. En je zoekt de ver­schillen. Sim­pel toch?

Antwo­ord op prob­leem vaak in de buurt te vinden.

De moraal van dit ver­haal? We raken vaak in paniek als we het zelf niet weten, halen iedereen er bij en doen daar­bij een beroep op aller­lei (vaak duurbe­taalde) “experts” ter­wijl iemand in de buurt het antwo­ord weet. Hier leven bv de grote advies­bu­reaus al jaren­lang van. Ze doen dure “lean” en Six-​Sigma tra­jecten bij grote klanten, ter­wijl de gewone medew­erk­ers zon­der suc­ces dezelfde voorstellen al jaren­lang naar hun team­lei­ders sturen.
Nou zult u zich afvra­gen: “ja maar Tony, wat heeft dit nu met de kop van deze col­umn te maken? Wellink heeft gefaald”. Nou eigen­lijk alles. Iedereen heeft de mond vol over “wisdom-​of-​crowds”, over “intel­lec­tual cap­i­tal man­age­ment”, ‘tal­ent man­age­ment’ en over “ken­nis management”.

Maar in de prak­tijk staan twee din­gen b.v. echte fun­da­mentele veran­derin­gen in de finan­ciële sec­tor in de weg. Het eerste punt is het automa­tis­che vertrouwen in mensen die ergens de baas van zijn c.q. de baas van waren. Of pro­fes­sor in zijn of waren. Dit principe zegt dat als je ergens “head of”, “pres­i­dent” of “hoogler­aar” van/​in bent je er ver­stand van moet hebben. b. als jij dus zegt dat nie­mand het had kun­nen weten (jij wist het immers niet) zoals de heer Wellink dit nu al jaren­lang op radio en t.v. doet, dan is dat zo en gaan we weer verder met de orde van de dag.

‘Wellink zag de cri­sis niet aankomen’.

Als er dus zoals in Trouw afgelopen week wordt gesteld na afloop van het ver­hoor van de Com­missie de Wit “Wellink zag de cri­sis echt niet aankomen”, dan zouden de leden van de Com­missie de Wit, Pauw & Wit­te­man etc direct hardop moeten vra­gen: a. had de heer Wellink (de DNB) de cri­sis kunnen/​moeten zien aankomen? En b. als hij de cri­sis dus niet aan zag komen, wat betekent dit voor “zijn” func­tioneren? Het antwo­ord op die vra­gen is voor mij als prak­tijk­man heel sim­pel. a. ja. Sinds 1994 en eigen­lijk al eerder kwa­men er aller­lei giftige pro­ducten Ned­er­land bin­nen en nadat de regels voor beleggen door de toen­ma­lige regering waren ver­soe­peld gin­gen grote en kleine insti­tu­tionele beleg­gers veel meer risi­co­vol beleggen. Ter­wijl de meeste par­ti­jen in Ned­er­land oude sys­te­men had­den. Dat was bin­nen de sec­tor bij grote dien­stver­len­ers en insti­tu­tionele beleg­gers bek­end en is ook aan interne en externe toezichthoud­ers ger­ap­por­teerd. b. Dit betekent dat als het bek­end was en ger­ap­por­teerd, dat de heer Wellink (de DNB) het had kun­nen en moeten weten. En dat het toezicht onder het bewind van de heer Wellink (sinds juli 1997) dus gefaald heeft als men de cri­sis toch niet aan heeft zien komen.

Lehman is niet ‘plot­sel­ing’ omgevallen.

Lehman Broth­ers is niet “plot­sel­ing” omgevallen, de securisatie van risi­co­volle hypotheken startte al in de jaren ’80 en ’90 en aller­lei giftige pro­ducten in Sinterklaas-​verpakking wer­den al veel eerder dan in 2008 rondge­strooid en doorverkocht. Hoe ik dat weet? Ik zag ze (en samen met mij anderen als hoofd-​backoffice in het Effectenbedrijf) langskomen.

Dus als je echt wilt weten hoe de banken­sec­tor her­vormd moet wor­den en hoe het toezicht beter en goed­koper kan, dan ga je naar “de boeven” (zoals Nick Lee­son) of naar de “oude knar­ren” die er in de oper­a­tionele prak­tijk ervar­ing mee hebben en uit ervar­ing weten wat wel of niet werkt. En lever je je niet aan bankex­perts van de brakke grond over. Sim­pel toch? Als je het weet is het niet zo moeil­ijk. Net als met WordPress.

Tony de Bree is adviseur, ex-​bankier 2.0 (19852011), auteur, colum­nist, dr in de bedri­jf­skunde en his­tori­cus. U kunt hem vin­den op LinkedIn.

Deze col­umn werd eerder gepub­liceerd op 7 decem­ber 2011 op Plus​post​.nl.

cropped-twintowers.jpgMorgen,

vanmorgen even in 5 minuten een WordPress-probleem opgelost. Het was eigenlijk niet zo moeilijk. Als je in WordPress je html in de gewone editor zet, zet “hij” er allerlei tekentjes voor en achter. Bij Volmac leerde ik al in 1985 dat een computer in principe dom is. Als je a doet, doet de computer b. In principe altijd. Dus…. Wat je moet doen is vergelijken. Je kijkt naar een artikel dat goed is in html en naar eentje met kuren. En je zoekt de verschillen. Simpel toch?

Antwoord op probleem vaak in de buurt te vinden.

De moraal van dit verhaal? We raken vaak in paniek als we het zelf niet weten, halen iedereen er bij en doen daarbij een beroep op allerlei (vaak duurbetaalde) “experts” terwijl iemand in de buurt het antwoord weet. Hier leven bv de grote adviesbureaus al jarenlang van. Ze doen dure “lean” en Six-Sigma trajecten bij grote klanten, terwijl de gewone medewerkers zonder succes dezelfde voorstellen al jarenlang naar hun teamleiders sturen.
Nou zult u zich afvragen: “ja maar Tony, wat heeft dit nu met de kop van deze column te maken? Wellink heeft gefaald”. Nou eigenlijk alles. Iedereen heeft de mond vol over “wisdom-of-crowds”, over “intellectual capital management”, 'talent management' en over “kennis management”.

Maar in de praktijk staan twee dingen b.v. echte fundamentele veranderingen in de financiële sector in de weg. Het eerste punt is het automatische vertrouwen in mensen die ergens de baas van zijn c.q. de baas van waren. Of professor in zijn of waren. Dit principe zegt dat als je ergens “head of”, “president” of “hoogleraar” van/in bent je er verstand van moet hebben. b. als jij dus zegt dat niemand het had kunnen weten (jij wist het immers niet) zoals de heer Wellink dit nu al jarenlang op radio en t.v. doet, dan is dat zo en gaan we weer verder met de orde van de dag.

'Wellink zag de crisis niet aankomen'.

Als er dus zoals in Trouw afgelopen week wordt gesteld na afloop van het verhoor van de Commissie de Wit “Wellink zag de crisis echt niet aankomen”, dan zouden de leden van de Commissie de Wit, Pauw & Witteman etc direct hardop moeten vragen: a. had de heer Wellink (de DNB) de crisis kunnen/moeten zien aankomen? En b. als hij de crisis dus niet aan zag komen, wat betekent dit voor “zijn” functioneren? Het antwoord op die vragen is voor mij als praktijkman heel simpel. a. ja. Sinds 1994 en eigenlijk al eerder kwamen er allerlei giftige producten Nederland binnen en nadat de regels voor beleggen door de toenmalige regering waren versoepeld gingen grote en kleine institutionele beleggers veel meer risicovol beleggen. Terwijl de meeste partijen in Nederland oude systemen hadden. Dat was binnen de sector bij grote dienstverleners en institutionele beleggers bekend en is ook aan interne en externe toezichthouders gerapporteerd. b. Dit betekent dat als het bekend was en gerapporteerd, dat de heer Wellink (de DNB) het had kunnen en moeten weten. En dat het toezicht onder het bewind van de heer Wellink (sinds juli 1997) dus gefaald heeft als men de crisis toch niet aan heeft zien komen.

Lehman is niet 'plotseling' omgevallen.

Lehman Brothers is niet “plotseling” omgevallen, de securisatie van risicovolle hypotheken startte al in de jaren '80 en ’90 en allerlei giftige producten in Sinterklaas-verpakking werden al veel eerder dan in 2008 rondgestrooid en doorverkocht. Hoe ik dat weet? Ik zag ze (en samen met mij anderen als hoofd-backoffice in het Effectenbedrijf) langskomen.

Dus als je echt wilt weten hoe de bankensector hervormd moet worden en hoe het toezicht beter en goedkoper kan, dan ga je naar “de boeven” (zoals Nick Leeson) of naar de “oude knarren” die er in de operationele praktijk ervaring mee hebben en uit ervaring weten wat wel of niet werkt. En lever je je niet aan bankexperts van de brakke grond over. Simpel toch? Als je het weet is het niet zo moeilijk. Net als met WordPress.

Tony de Bree is adviseur, ex-bankier 2.0 (1985-2011), auteur, columnist, dr in de bedrijfskunde en historicus. U kunt hem vinden op LinkedIn.

Deze column werd eerder gepubliceerd op 7 december 2011 op Pluspost.nl.

Bericht nog niet beoordeeld en aangevuld.
Dit bericht is geplaatst in Dagboek bankier, Toezicht op banken, Verandermanagement met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.