Waarom een bankblog ‘dagboek van een bankier’?

Readability

Waarom een bankblog 'dagboek van een bankier'?

Dagboek van een bankierVeel mensen vra­gen me waarom ik begonnen ben met bloggen op “dag­boek van een bankier?” eind 2008, begin 2009. Na de ‘Red­ding door de Over­heid’ van ABN Amro.

Het antwo­ord ligt ver­bor­gen in mijn opvoed­ing (“respect”, “onderne­men”), studie (geschiede­nis en economie, EEP MBA en “DR” bedri­jf­skunde”) en mijn 26 jaar ont­moetin­gen met mensen bij banken, met klanten en vele anderen over de hele wereld. Inclusief met klanten, in het Mid­den Oosten, Lati­jns Amerika, Oost Europa en Azie.

Het Ned­er­landse bankbedrijf was en is een ges­loten wereld waarin slechts een aan­tal (pseudo) ex-“bankiers” blogt en/​of Twit­tert. De meesten proberen vooral geld te ver­di­enen met overal tegen te zijn en zichzelf te pro­moten.

Daar­naast heb je de ein­de­loze stroom van “per­soon­lijke menin­gen” waaron­der veel mensen uit ‘de finan­ciele pro­fessie’ in Ned­er­land. Aller­lei mensen op TV, radio en in de geschreven pers die ik al jaren­lang hun “wijshe­den” hoor verkondi­gen over “de banken”. Als bedri­jf­skundige, his­tori­cus en ervar­ings­deskundige (ik ben er 26 jaar bij geweest zie hier) begon ik me steeds meer te irriteren.

De Hoop Schef­fer noemt ze “leun­stoel deskundi­gen”, ikzelf noem ze “achter­af­pro­feten” of “valse experts”.

Geen menin­gen maar feiten.

Als er iets gaat veran­deren dat zal er eerst snel een his­torisch en feit­elijk cor­rect beeld moeten ontstaan over wat er sinds het begin van de jaren ’90 gebeurd is. En moet de geschied­ver­vals­ing stop­pen. Zolang ‘de prooi’ als hand­boek Ned­er­landse banken wordt gebruikt veran­dert er niets.

Dit blog en het “echte” dag­boek hebben dus als doel om u een vol­gens som­mi­gen in mijn omgev­ing ver­rassende inkijk te geven in de zeer gevarieerde wereld van het inter­na­tion­aal zak­en­doen sinds 1985 tot nu. Door de bril van een mkber, his­tori­cus, bedri­jf­skundige, econoom en tech­nol­o­gis­che inno­va­tor sinds 1978.

Met ver­halen en foto’s van mijn vele reizen en ont­moetin­gen in het Mid­den Oosten, Azie, Lati­jns Amerika, Oost Europa, langs belast­ing­paradi­jzen in de wereld na de aanslag op het WTC in New York, de 1e Inter­net Rev­o­lu­tie (19972001). De al in 2001 te voorziene en aangekondigde vijandige over­name door in dit geval het Con­sor­tium van RBS, San­tander en For­tis. En de “red­ding” door de Benelux over­he­den daarna. Gevolgd door de splits­ing van de oude bank in drie stukken en de staps­gewi­jze splits­ing van de Deutsche Bank (de ‘Rem­edy’ van Mw. Kroes).

En ver­vol­gens de hernieuwde pogin­gen om social media opti­maal in te zetten. Zowel met klanten als intern.

Ver­halen vertellen aan jonge mensen.

Ik ben opgevoed in de tra­di­tie van het “ver­halen vertellen” (sto­ry­telling) en daar­naast heb ik de per­soon­lijke gewoonte sinds 1985 om aan­tekenin­gen te maken, foto’s te maken en din­gen op te schri­jven. In de vorm van ver­halen en gebeurtenis­sen. Din­gen die ik zelf heb meege­maakt en heb gezien. Een echt “dag­boek” dus. Daaruit ver­halen vertellen als “oogge­tu­ige” is een goede vorm voor mij als per­soon gebleken. Inclusief zelfspot en zel­fre­flec­tie. Alle­maal op per­soon­lijke titel.

Ik ben dat aan de jonge mensen inclusief mijn eigen kinderen en de vol­gende gen­er­aties ver­plicht. Dat is niet altijd zon­der risico, maar met behulp van social media, goed naar elkaar luis­teren en een open con­ver­sa­tie tussen mensen (via alle beschik­bare oude en nieuwe media inclusief bor­rels, din­ers, voet­bal­wed­stri­j­den en bloggen) begint dat zijn vruchten af te wer­pen. Met mensen die willen luis­teren en een dialoog aan willen gaan.

Het is aan anderen om er al dan niet con­clusies uit te trekken.

Tony de Bree
@dagboekbankier

Dagboek van een bankier Veel mensen vragen me waarom ik begonnen ben met bloggen op  "dagboek van een bankier?" eind 2008, begin 2009. Na de 'Redding door de Overheid' van ABN Amro.

Het antwoord ligt verborgen in mijn opvoeding ("respect", "ondernemen"), studie (geschiedenis en economie, EEP MBA en "DR" bedrijfskunde")  en mijn 26 jaar ontmoetingen met mensen bij banken, met klanten en vele anderen over de hele wereld. Inclusief met klanten, in het Midden Oosten, Latijns Amerika, Oost Europa en Azie.

Het Nederlandse bankbedrijf was en is een gesloten wereld waarin slechts een aantal (pseudo) ex-"bankiers" blogt en/of Twittert. De meesten  proberen vooral geld te verdienen met overal tegen te zijn en zichzelf te promoten.

Daarnaast heb je de eindeloze stroom van "persoonlijke meningen" waaronder veel mensen uit 'de financiele professie'  in Nederland. Allerlei mensen op TV, radio en in de geschreven pers die ik al jarenlang hun "wijsheden" hoor verkondigen over "de banken". Als bedrijfskundige, historicus en ervaringsdeskundige (ik ben er 26 jaar bij geweest zie hier) begon ik me steeds meer te irriteren.

De Hoop Scheffer noemt ze "leunstoel deskundigen", ikzelf noem ze "achterafprofeten" of "valse experts".

Geen meningen maar feiten.

Als er iets gaat veranderen dat zal er eerst snel een historisch en feitelijk correct beeld moeten ontstaan over wat er sinds het begin van de jaren '90 gebeurd is. En moet de geschiedvervalsing stoppen. Zolang 'de prooi' als handboek Nederlandse banken wordt gebruikt verandert er niets.

Dit blog en het "echte" dagboek hebben  dus als doel om u een volgens sommigen in mijn omgeving verrassende inkijk te geven in de zeer gevarieerde wereld van het internationaal zakendoen sinds 1985 tot nu. Door de bril van een mkber, historicus, bedrijfskundige, econoom en technologische innovator sinds 1978.

Met verhalen en foto's van mijn vele reizen en ontmoetingen in het Midden Oosten, Azie, Latijns Amerika, Oost Europa, langs belastingparadijzen in de wereld na de aanslag op het WTC in New York, de 1e Internet Revolutie (1997-2001). De al in 2001 te voorziene en aangekondigde vijandige overname door in dit geval het Consortium van RBS, Santander en Fortis. En de "redding" door de Benelux overheden daarna. Gevolgd door de splitsing van de oude bank in drie stukken en de stapsgewijze splitsing van de Deutsche Bank (de 'Remedy' van Mw. Kroes).

En vervolgens de hernieuwde pogingen om social media optimaal in te zetten. Zowel met klanten als intern.

Verhalen vertellen aan jonge mensen.

Ik ben opgevoed in de traditie van het "verhalen vertellen" (storytelling) en daarnaast heb ik de persoonlijke gewoonte sinds 1985 om aantekeningen te maken, foto's te maken en dingen op te schrijven. In de vorm van verhalen en gebeurtenissen. Dingen die ik zelf heb meegemaakt en heb gezien. Een echt "dagboek" dus. Daaruit verhalen vertellen als "ooggetuige" is een goede vorm voor mij als persoon gebleken. Inclusief zelfspot en zelfreflectie. Allemaal op persoonlijke titel.

Ik ben dat aan de jonge mensen inclusief mijn eigen kinderen en de volgende generaties verplicht. Dat is niet altijd zonder risico, maar met behulp van social media, goed naar elkaar luisteren en een open conversatie tussen mensen (via alle beschikbare oude en nieuwe media inclusief borrels, diners, voetbalwedstrijden en bloggen) begint dat zijn vruchten af te werpen. Met mensen die willen luisteren en een dialoog aan willen gaan.

Het is aan anderen om er al dan niet conclusies uit te trekken.

Tony de Bree
@dagboekbankier

Bericht nog niet beoordeeld en aangevuld.
Dit bericht is geplaatst in Aankondiging, Nieuws met de tags , , , , , , , . Bookmark de permalink.