Tweede Kamer medeverantwoordelijk problemen Belastingdienst

Readability

Tweede Kamer medeverantwoordelijk problemen Belastingdienst

weekers2Gis­ter­e­navond heeft staatssec­re­taris Week­ers de hand­doek in de ring gegooid. Kan ik me goed voorstellen. Als je een­maal op de hitlist van een aan­tal dames en heren staat, kun je het schudden.

Als je even een stap terug doet en kijkt wat de prob­le­men bij de Belast­ing­di­enst zijn en waar­door en door wie die wor­den veroorza­akt, zie je dat veel van de prob­le­men door de 2e kamerleden en de huidige en vorige regering zelf zijn en wor­den veroorza­akt. Dat beeld wordt nog beves­tigd als je de moeite neemt om met ambtenaren te praten als je bv voor jezelf wilt begin­nen en advies nodig hebt. Wat voorbeelden:

- de Belast­ing­di­enst moet al jaren­lang bezuini­gen. Resul­taat: veel ervar­ing vertrekt, veel mensen met tijdelijke con­tracten wor­den aangenomen en vertrekken weer en mensen die er uit mogen en willen kri­j­gen te horen dat er geen geld is.

- Omdat kosten besparen cen­traal staat, wor­den niet altijd de beste mensen inge­hu­urd voor de belastingtelefoon.

- ICT-​projecten die processen bij de Belast­ing­di­enst moeten automa­tis­eren mis­lukken al jarenlang.

- De voort­durend wis­se­lende pri­oris­er­ing vanuit de 2e kamer en de regering ter­wijl de bezetting krimpt en de automa­tis­er­ing dus mislukt.

- Men moet achter alles en iedereen aan afhanke­lijk wat er nu weer als geval is ont­dekt, ter­wijl de mid­de­len daar­voor dus ontbreken.

- Er is ook een oper­a­tion­eel man­age­ment­prob­leem. Men blijkt soms ook zoveel vri­jheid te hebben dat men zelf bepaalt waar men nu weer eens pri­or­iteit aan zal geven.

De oploss­ing.

Dit is dus een typ­isch man­age­ment­prob­leem in com­bi­natie met onbe­trouw­bare en zwalk­ende opdracht­gev­ers. Ik zou als interim man­ager bij de Belast­ing­di­enst in de pro­ject­brief met mijn opdracht­gev­ers duidelijke con­tractuele afspraken maken, duidelijke ser­vice level agree­ments afspreken en als men daar geen mid­de­len voor vrij wil maken, dat dan formeel terugkop­pe­len aan alle stake­hold­ers. Dus inclusief de klanten (lees de burg­ers) en de pers.

Pro­fes­sionele jour­nal­is­ten kun­nen daar een posi­tieve bij­drage aan lev­eren door politici en regering meer aan te spreken op focus, con­sis­ten­tie van beleid, het maken van duidelijke keuzes en het zich in de prak­tijk houden aan de gemaakte afspraken. Is even wen­nen voor som­mi­gen waarschi­jn­lijk, dat weet ik, maar moet kun­nen toch?

Nog een pret­tige dag.

Tony de Bree

p.s.
Valt het u trouwens ook op dat als je het woord ‘Belast­ing­di­enst’ ver­vangt door ‘UWV’, ‘DNB’, ‘de poli­tie’ of ‘gemeente’ om maar eens wat voor­beelden te noe­men dat de analyse en de prob­lematiek sterke overeenkom­sten vertoond?

weekers2Gisterenavond heeft staatssecretaris Weekers de handdoek in de ring gegooid. Kan ik me goed voorstellen. Als je eenmaal op de hitlist van een aantal dames en heren staat, kun je het schudden.

Als je even een stap terug doet en kijkt wat de problemen bij de Belastingdienst zijn en waardoor en door wie die worden veroorzaakt, zie je dat veel van de problemen door de 2e kamerleden en de huidige en vorige regering zelf zijn en worden veroorzaakt. Dat beeld wordt nog bevestigd als je de moeite neemt om met ambtenaren te praten als je bv voor jezelf wilt beginnen en advies nodig hebt. Wat voorbeelden:

- de Belastingdienst moet al jarenlang bezuinigen. Resultaat: veel ervaring vertrekt, veel mensen met tijdelijke contracten worden aangenomen en vertrekken weer en mensen die er uit mogen en willen krijgen te horen dat er geen geld is.

- Omdat kosten besparen centraal staat, worden niet altijd de beste mensen ingehuurd voor de belastingtelefoon.

- ICT-projecten die processen bij de Belastingdienst moeten automatiseren mislukken al jarenlang.

- De voortdurend wisselende priorisering vanuit de 2e kamer en de regering terwijl de bezetting krimpt en de automatisering dus mislukt.

- Men moet achter alles en iedereen aan afhankelijk wat er nu weer als geval is ontdekt, terwijl de middelen daarvoor dus ontbreken.

- Er is ook een operationeel managementprobleem. Men blijkt soms ook zoveel vrijheid te hebben dat men zelf bepaalt waar men nu weer eens prioriteit aan zal geven.

De oplossing.

Dit is dus een typisch managementprobleem in combinatie met onbetrouwbare en zwalkende opdrachtgevers. Ik zou als interim manager bij de Belastingdienst in de projectbrief met mijn opdrachtgevers duidelijke contractuele afspraken maken, duidelijke service level agreements afspreken en als men daar geen middelen voor vrij wil maken, dat dan formeel terugkoppelen aan alle stakeholders. Dus inclusief de klanten (lees de burgers) en de pers.

Professionele journalisten kunnen daar een positieve bijdrage aan leveren door politici en regering meer aan te spreken op focus, consistentie van beleid, het maken van duidelijke keuzes en het zich in de praktijk houden aan de gemaakte afspraken. Is even wennen voor sommigen waarschijnlijk, dat weet ik, maar moet kunnen toch?

Nog een prettige dag.

Tony de Bree

p.s.
Valt het u trouwens ook op dat als je het woord 'Belastingdienst' vervangt door 'UWV', 'DNB', 'de politie' of 'gemeente' om maar eens wat voorbeelden te noemen dat de analyse en de problematiek sterke overeenkomsten vertoond?

Bericht nog niet beoordeeld en aangevuld.
Dit bericht is geplaatst in Geen categorie, Nieuws met de tags , , , , , , , , . Bookmark de permalink.