Het loopt slecht af met klokkenluiders in Nederland

Readability

Het loopt slecht af met klokkenluiders in Nederland

klokkenluiderMor­gen.

Van­mor­gen nog even artikel bij de NOS gelezen, ‘Lessen trekken uit drama NZa’ over de tri­este gebeurtenis­sen rond de klokken­lu­ider bij de NZa die uitein­delijk na het pub­liceren van zijn dag­boek zelf­mo­ord pleegde. Ver­vol­gens roepen de min­is­ters, de politici en de jour­nal­is­ten weer in koor ‘dat er lessen geleerd moeten wor­den’. Om ver­vol­gens weer tot de orde van de dag over te gaan. Waarom ik een beetje scep­tisch ben? Omdat de geschiede­nis de afgelopen jaren keer op keer heeft geleerd dat het in Ned­er­land slecht afloopt met klokken­lu­iders. In de bouw, in de banken­sec­tor en in de zorg om maar eens wat voor­beelden te noe­men. En ‘slecht aflopen’ kan een aan­tal tri­este vor­men aannemen:

- de klokken­lu­ider kri­jgt zelf een pro­ces aan de broek en men pro­cedeert hem of haar kapot (de bouw en de bankensector);

- de klokken­lu­ider wordt genegeerd door de toezichthoud­ers, de poli­tiek en de media en ver­vol­gens kom de betrokkene door een informeel ‘beroepsver­bod’ niet meer aan het werk in de betrokken sec­tor (de bouw en de bankensector);

- uitein­delijk doet de betrokkene zichzelf wat aan tij­dens zijn of haar verblijf bij de organ­isatie of na zijn of haar vertrek, omdat er nog steeds nie­mand naar hem of haar wil luisteren.

Overeenkom­sten over de sec­toren heen.

- De betrokkene han­delt inte­ger en volgt de interne procedures.

- Het man­age­ment reageert negatief.

- De interne toezichthoud­ers en HR doen niets.

- Bij reor­gan­isaties wordt de betrokkene op de exit-​lijst gezet.

- Hij of zij ver­li­est zijn of haar baan.

Lessen.

De lessen die uit deze gebeurtenis­sen getrokken kun­nen wor­den zijn heel simpel:

1) Zorg intern voor een echt onafhanke­lijke klokkenluidersprocedure.

2) Zorg voor een neu­traal extern (anon­iem) loket/​meldpunt.

3) Laat de externe toezichthoud­ers proac­tief sig­nalen via welke media dan ook serieus nemen.

4) Politici moeten veel actiever zijn in de dialoog met mensen in hun omgev­ing en vakge­bied en serieus en betrouw­baar omgaan met sig­nalen die zij krijgen.

5) Jour­nal­is­ten en vooral onder­zoek­sjour­nal­is­ten moeten uit hun luie stoel komen en ook veel actiever sig­nalen oppakken via Google, blogs, sig­nalen via social media etc.

6) De politici en de toezichthoud­ers kun­nen ervoor zor­gen dat dit soort thema’s ook opgenomen wor­den in gedragscodes in de ver­schil­lende bedri­jf­s­takken zoals in de Code Banken. Het om een maatschap­pelijk ver­ant­wo­orde manier omgaan met je eigen per­son­eel is net zo belan­grijk als je gedrag met betrekking tot je klanten.

En vooral: straf de betrokken man­agers voor hun aan­toon­baar fout gedrag en pub­lic en geef ze ver­vol­gens niet ergens anders gewoon weer een mooie nieuwe functie.

Ik ben benieuwd of er echt wat veran­dert of dat het weer business-​as-​usual wordt.

Nog een pret­tige zondag.
Tony
Auteur ‘Dag­boek van een bankier’.
Twit­ter: @dagboekbankier

klokkenluiderMorgen.

Vanmorgen nog even artikel bij de NOS gelezen, 'Lessen trekken uit drama NZa' over de trieste gebeurtenissen rond de klokkenluider bij de NZa die uiteindelijk na het publiceren van zijn dagboek zelfmoord pleegde. Vervolgens roepen de ministers, de politici en de journalisten weer in koor 'dat er lessen geleerd moeten worden'. Om vervolgens weer tot de orde van de dag over te gaan. Waarom ik een beetje sceptisch ben? Omdat de geschiedenis de afgelopen jaren keer op keer heeft geleerd dat het in Nederland slecht afloopt met klokkenluiders. In de bouw, in de bankensector en in de zorg om maar eens wat voorbeelden te noemen. En 'slecht aflopen' kan een aantal trieste vormen aannemen:

- de klokkenluider krijgt zelf een proces aan de broek en men procedeert hem of haar kapot (de bouw en de bankensector);

- de klokkenluider wordt genegeerd door de toezichthouders, de politiek en de media en vervolgens kom de betrokkene door een informeel 'beroepsverbod' niet meer aan het werk in de betrokken sector (de bouw en de bankensector);

- uiteindelijk doet de betrokkene zichzelf wat aan tijdens zijn of haar verblijf bij de organisatie of na zijn of haar vertrek, omdat er nog steeds niemand naar hem of haar wil luisteren.

Overeenkomsten over de sectoren heen.

- De betrokkene handelt integer en volgt de interne procedures.

- Het management reageert negatief.

- De interne toezichthouders en HR doen niets.

- Bij reorganisaties wordt de betrokkene op de exit-lijst gezet.

- Hij of zij verliest zijn of haar baan.

 Lessen.

De lessen die uit deze gebeurtenissen getrokken kunnen worden zijn heel simpel:

1) Zorg intern voor een echt onafhankelijke klokkenluidersprocedure.

2) Zorg voor een neutraal extern (anoniem) loket/meldpunt.

3) Laat de externe toezichthouders proactief signalen via welke media dan ook serieus nemen.

4) Politici moeten veel actiever zijn in de dialoog met mensen in hun omgeving en vakgebied en serieus en betrouwbaar omgaan met signalen die zij krijgen.

5) Journalisten en vooral onderzoeksjournalisten moeten uit hun luie stoel komen en ook veel actiever signalen oppakken via Google, blogs, signalen via social media etc.

6) De politici en de toezichthouders kunnen ervoor zorgen dat dit soort thema's ook opgenomen worden in gedragscodes in de verschillende bedrijfstakken zoals in de Code Banken. Het om een maatschappelijk verantwoorde manier omgaan met je eigen personeel is net zo belangrijk als je gedrag met betrekking tot je klanten.

En vooral: straf de betrokken managers voor hun aantoonbaar fout gedrag en public en geef ze vervolgens niet ergens anders gewoon weer een mooie nieuwe functie.

Ik ben benieuwd of er echt wat verandert of dat het weer business-as-usual wordt.

Nog een prettige zondag.
Tony
Auteur 'Dagboek van een bankier'.
Twitter: @dagboekbankier

Bericht nog niet beoordeeld en aangevuld.
Dit bericht is geplaatst in Dagboek bankier, Toezicht op banken, Verandermanagement met de tags , , , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.