De “Egyptisering” van grote organisaties is niet tegen te houden

Readability

De “Egyptisering” van grote organisaties is niet tegen te houden

facebookMor­gen.

Het zal wel iets te maken hebben met mijn achter­grond als his­tori­cus en bedri­jf­skundige maar op de een of andere manier zie ik vaak gelijkenis­sen en para­lellen tussen ogen­schi­jn­lijk losse gebeurtenis­sen in de buiten­wereld en bin­nen grote, tra­di­tionele organ­isaties zoals som­mige grootbanken.

Zo ook de afgelopen peri­ode sinds het begin van de “democ­ra­tis­che rev­o­lu­tie” in een aan­tal lan­den in het Mid­den Oosten en in Noord Afrika. Er ging voor de “gewone” Ned­er­lan­der waar ik ook een groot gedeelte van de pers en de topeconomen onder moet ver­staan een hele nieuwe wereld open. Zo “ont­dekte” men bv dat er heel erg veel gewone mensen in die lan­den woon­den en niet “alleen maar” islamis­ten en extrem­is­ten. Men ont­dekte ook dat ook meis­jes en vrouwen met hoofd­doeken aan Face­book en Twit­ter deden en wis­ten wat er zich in de rest van de wereld afspeelden. En dat ze eigen­lijk heel hoog opgeleid waren. Ja, ze bleken zelfs uni­ver­siteiten te hebben.

En tot slot realiseerde men zich ook dat de regimes die we al die jaren had­den ges­te­und “eigen­lijk” toch niet zo “aardig” en “democ­ra­tisch” waren. En dat we toch wel een “beetje” oppor­tunis­tisch waren geweest. En met een dubbele moraal. En daar kwam hij weer: “met de ken­nis van nu”, de Ned­er­landse ver­sie van “ich have es nicht gewusst”. Daar­naast zag men ook dat het sys­teem alles deed en gedaan had (inclusief blokkade van Inter­net, het blokkeren van social media en het weg­ja­gen van jour­nal­is­ten) om de zaak onder de pet te houden. En de vri­jheid van mening­suit­ing te onder­drukken c.q. in de kiem te smoren.

Tegelijk­er­tijd woedde er bin­nen en rond veel grote organ­isaties en op Inter­net een geanimeerde dis­cussie over “regels voor het gebruik van social media”, over wat werkne­mers nu eigen­lijk wel of niet mogen doen buiten werk­tijd en in intern proberen te houden van wat er zich bin­nen die ges­loten muren (‘de black-​box’ van Michael Porter) afspeelt en afspeelde. Er werd gespro­ken over de “risico’s”, “aansprake­lijkheid” en mogelijke “schade”voor de betrokken organ­isaties. Tegelijk­er­tijd pub­liceren steeds meer ex-​medewerkers van vooral grote organ­isaties boeken en komt er anon­iem en onder pseudoniemen steeds meer naar buiten over wat er zich in de “black-​boxen” van som­mige grote organ­isaties aan het afspe­len is.

Nu zal ik de laat­ste zijn die beweert dat regels en gedragsregels mbt o.a. het gebruik
van social media intern en extern niet nut­tig zijn maar ik weet één ding zeker. De “Egyptisering”van grote organ­isaties is al aan de gang en het is waarschi­jn­lijk ver­standi­ger om zo snel mogelijk intern stap­pen te zetten richt­ing een transparan­tere cul­tuur, nieuw lei­der­schap en waar­den en nor­men die gericht zijn op het behalen van een opti­male klant­belev­ing en medew­erker­belev­ing. Dat is slim­mer dan te denken dat het gebruik van social media en andere vor­men van het naar buiten bren­gen van ‘niet zo leuk nieuws’ te con­trol­eren c.q. in te perken valt. Met strenge ‘social media poli­cies’ en ‘management-​by-​terror’ prak­tijken. Het enige dat zo wordt bereikt is dat medew­erk­ers “onder­gronds gaan”. Het is in ieder geval niet te stop­pen noch te con­trol­eren. En dat is maar goed ook.

Tony de Bree
Twit­ter: @dagboekbankier en @tonydebree

p.s. Dit blog ver­scheen eerder op Plus​post​.nl op 5-​3-​2011.

facebookMorgen.

Het zal wel iets te maken hebben met mijn achtergrond als historicus en bedrijfskundige maar op de een of andere manier zie ik vaak gelijkenissen en paralellen tussen ogenschijnlijk losse gebeurtenissen in de buitenwereld en binnen grote, traditionele organisaties zoals sommige grootbanken.

Zo ook de afgelopen periode sinds het begin van de “democratische revolutie” in een aantal landen in het Midden Oosten en in Noord Afrika. Er ging voor de “gewone” Nederlander waar ik ook een groot gedeelte van de pers en de topeconomen onder moet verstaan een hele nieuwe wereld open. Zo “ontdekte” men bv dat er heel erg veel gewone mensen in die landen woonden en niet “alleen maar” islamisten en extremisten. Men ontdekte ook dat ook meisjes en vrouwen met hoofddoeken aan Facebook en Twitter deden en wisten wat er zich in de rest van de wereld afspeelden. En dat ze eigenlijk heel hoog opgeleid waren. Ja, ze bleken zelfs universiteiten te hebben.

En tot slot realiseerde men zich ook dat de regimes die we al die jaren hadden gesteund “eigenlijk” toch niet zo “aardig” en “democratisch” waren. En dat we toch wel een “beetje” opportunistisch waren geweest. En met een dubbele moraal. En daar kwam hij weer: “met de kennis van nu”, de Nederlandse versie van “ich have es nicht gewusst”. Daarnaast zag men ook dat het systeem alles deed en gedaan had (inclusief blokkade van Internet, het blokkeren van social media en het wegjagen van journalisten) om de zaak onder de pet te houden. En de vrijheid van meningsuiting te onderdrukken c.q. in de kiem te smoren.

Tegelijkertijd woedde er binnen en rond veel grote organisaties en op Internet een geanimeerde discussie over “regels voor het gebruik van social media”, over wat werknemers nu eigenlijk wel of niet mogen doen buiten werktijd en in intern proberen te houden van wat er zich binnen die gesloten muren ('de black-box' van Michael Porter) afspeelt en afspeelde. Er werd gesproken over de “risico’s”, “aansprakelijkheid” en mogelijke “schade”voor de betrokken organisaties.  Tegelijkertijd publiceren steeds meer ex-medewerkers van vooral grote organisaties boeken en komt er anoniem en onder pseudoniemen steeds meer naar buiten over wat er zich in de “black-boxen” van sommige grote organisaties aan het afspelen is.

Nu zal ik de laatste zijn die beweert dat regels en gedragsregels mbt o.a. het gebruik
van social media intern en extern niet nuttig zijn maar ik weet één ding zeker. De “Egyptisering”van grote organisaties is al aan de gang en het is waarschijnlijk verstandiger om zo snel mogelijk intern stappen te zetten richting een transparantere cultuur, nieuw leiderschap en waarden en normen die gericht zijn op het behalen van een optimale klantbeleving en medewerkerbeleving. Dat is slimmer dan te denken dat het gebruik van social media en andere vormen van het naar buiten brengen van 'niet zo leuk nieuws' te controleren c.q. in te perken valt. Met strenge 'social media policies' en 'management-by-terror' praktijken. Het enige dat zo wordt bereikt is dat medewerkers “ondergronds gaan”. Het is in ieder geval niet te stoppen noch te controleren. En dat is maar goed ook.

Tony de Bree
Twitter: @dagboekbankier en @tonydebree

p.s. Dit blog verscheen eerder op Pluspost.nl op 5-3-2011.

Bericht nog niet beoordeeld en aangevuld.
Dit bericht is geplaatst in Social media bij banken met de tags , , , , , , , , , . Bookmark de permalink.